ببخشا

 

 

 هفت  بار خودم را خوار شمردم :

 

 

نخستین بار هنگامی بود که او    دم از فروتنی می زد تا به مقام عالی برسد.

 

دومین بار، هنگامی که دیدم او در مقابل مخلصان خیز بر می دارد.

 

سومین بار، هنگامی که میان سخت و آسان مختار شد و آسان را برگزید.

 

چهارمین بار، زمانی که مرتکب گناهی شد و خود   را دلداری داد که دیگران همانند او گناه می کنند.

 

پنجمین بار، هنگامی که به خاطر ضعفش آنچه برایش اتفاق افتاده بود، تحمل کرد . ولی بردباری خود   را از خود دانست.

 

ششمین بار، زمانی که نفس، زشتی چهره ای  را خوار شمرد و بعد معلوم شد آن چهره یکی از نقاب های اوست.

 

هفتمین بار، هنگامی که ترانه ی مدح وستایش سر داد و آن را فضیلت پنداشت.

 

من حقیقت خالص را نمی شناسم ولی در مقابل جهل خویش سر تسلیم فرود می آورم و افتخار  وپاداش من  در همین است.

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      جبران خلیل جبران . ماسه و کف

 

/ 4 نظر / 10 بازدید
نادیا

ممنون از حضورت....حتما خوشحال میشم...[گل]

الهه

سلام میثم عزیزم[ماچ] راه اندازی وبلاگتو و همچنین دوباره تولدت رو تبریک می گم امیدوارم هفته بعد خبر قبولیت رو بشنوم آقای دکتر دارابی.[تایید] سلام برسون.[بغل][خداحافظ]

سپهر

سلام میثم جون وبلاگ قشنگی داری روش بیشتر کار کن تا بهتر بشه اما داداش گلم خودت رو اسیرش نکنی ،تو کارای بزرگتری داری میدونم که میدونی ببخشید که فضولی کردم. دوست دارم[گل]

حسام

حس کردم بی جنبه بازی باشه که روی هر مطلبت نظر بزارم ولی این حرفا چیه بابا . خداییش یه دونه ای جون میثم لحظه شماری میکنم اگه گفتی چند سال مونده . خودم میگم چند روز دیگه میشه8 سال . آره 8 سال دیگه مونده به وعده ی ما...[لبخند]