استاد

میثم مطیعی مداح مراسم از شاگرد آیت الله بهجت (ره) نقل کرد که بعد از فوت آقای بهجت من هیچوقت خواب ایشون رو ندیدم با اینکه خیلی خواستار این موضوع بودم اما وقتی آقا مجتبی به رحمت خدا رفت ایشان به خواب من آمدند و گفتند مردم یک دهم از فضایل و کرامات ایشون رو هم نمیدونستن ، نمیدانند که چه شخصی را از دست داده‌اند. امام خمینی (ره) هر روز اینجا کلاس درس دارند و منتظر بهترین شاگردشون بودند که...

روحت شاد آقا مجتبی

/ 15 نظر / 32 بازدید
نمایش نظرات قبلی
انتظارزیبا

سلام دوست همیشگی خوبم.خوبید؟ بایکی دیگه ازنامه ها""بابای سفرکرده""به روزم.تشریف بیارید..موفق باشیدالتماس دعا..یاحق[گل]

ويدا

هنوز هم وقتی باران می آید تنم را به قطرات باران می سپارم می گویند باران رساناست شاید دستهای من را هم به دستهای تو برساند

کلبه آرزوها

اعتماد, ذره ذره جمع میشود و خروار خروار از دست میرود.... اعتماد را بساز...! [گل][گل][گل]

کلبه آرزوها

خداوندا ! در این آخرین روزهای سال دل من و دوستانم را چنان در جویبار زلال رحمتت شستشو ده که هر کجا تردیدی هست ایمان، هر کجا زخمی هست مرهم، هر کجا نومیدی هست امید و هر کجا نفرتی هست عشق، جای آنرا فرا گیرد پیشاپیش سال نو مبارک دوست عزیز [لبخند][گل][گل][گل]

فرزند خاک

سلام اخوی... کم پیدا شدیا... ستاره سهیل شدی... سالت فاطمی... التماس دعا یاعلی مددی

ساندیس خور

امام خمینی مصوم نبودند و اشتاه هم داشته اند + دانلود -------------------------------------------------- اعراب با ما چه کردند... اعراب به ما آموختند که آنچه را که می‌خوریم «غذا» بنامیم و حال آنکه در زبان عربی غذا به «پس آب شتر» گفته می‌شود. اعراب به ما آموختند که برای شمارش جمعیّتمان کلمه‌ی «نفر» را استفاده کنیم و حال آنکه در زبان عربی حیوان را با این کلمه می‌شمارند و انسان را با کلمه‌ی «تن» می‌شمارند؟ شما پنج تن آل عبا و هفتادو دو تن صحرای کربلا را به خوبی می‌شناسید. اعراب به ما آموختند که «صدای سگ» را «پارس» بگوییم و حال آنکه این کلمه نام کشور عزیزمان می‌باشد؟ اعراب به ما آموختند که «شاهنامه آخرش خوش است» و حال آنکه فردوسی در انتهای شاهنامه از شکست ایرانیان سخن می‌گوید. آیا بیشتر از این می‌شود به یک ملّت اهانت کرد و همین ملّت هنوز نمی‌فهمد که به کسانی احترام می‌گذارد که به او نهایت حقارت را روا داشته‌اند و هنوز با استفاده‌ی همین کلمات به ریشش می‌خندد. حداقل بیایید با یک انقلاب فرهنگی این کلمات و این افکار را کنار بگذاریم. به جای «غذا&

رضا

یـه چیـزی که هیـچ وقـت فکـرشُ نمـیکـردم کـه به ایـن زودی بهـش بـرسـم این بود که تـو این سـن بشینـمُ گـاهـی ناخودآگـاه نفسهـای عمیـق از تـه دل بکشـم... واسـه کشیـدنـشون حـالا زود بود ...!!!! خـــــیــــلی زود!!! آپم زودی بیا منتظرتم

داش بهی

تنها کسی بود که بخاطر تشیع جنازه ش من از خونه در اومدم و رفتم قم ...

حنفا

باسلام ودرود به روح پاک عارف بزرگ حاج آقا تهرانی وبلاگ با محتوا وزیبای دارید به ماهم سر بزنید،موفق باشید یاحق.